# MaciejNowacki
tytuł pracy kierunkowej
Wysiwyg
tytuł pracy uzupełniającej
Leftovers
tytuł pracy teoretycznej
Ujarzmianie spojrzenia. Ujarzmianie świata. Fragmenty o odcieleśnieniu oka i sekwencjach
PRACA MAGISTERSKA
# MaciejNowacki
promotor pracy pracowni kierunkowej
dr hab. Agata Michowska, prof. nadzw.
promotor pracy  wybranej pracowni artystycznej
prof. dr hab. Wojciech Łazarczyk
promotor pracy pisemnej
dr Olga Lewicka
recenzent
dr Katarzyna Szeszycka

 
tytuł pracy kierunkowej
Wysiwyg
 
Tytuł mojej wystawy dyplomowej jest akronimem zdania What You See Is What You Get. Zdanie to wyznacza kierunek ruchu znaczących, generowanych przez obiekt o tym samym tytule, który jest modelem spojrzenia. Spojrzenie jest tu postrzegane jako wymiana dwóch stożków światła, z których jeden wychodzi z podmiotu, który patrzy, a drugi z obserwowanego przedmiotu. Na przecięciu tych dwóch promieni sytuuje się ekran, na którym pojawia się obraz. Praca wykorzystuje psychoanalityczny model spojrzenia Jacquesa Lacana, który jest alternatywą wobec myśli dualistycznej, wykluczającej ciało i zmysły w procesie percepcji. Podmiot, według Lacana jest w obrazie, który tworzy, co sprawia, że niemożliwe jest „widzenie siebie widzącego siebie”, które funduje podmiot fenomenologiczny, zakładający możliwość obiektywnego poznania. W tym wypadku faktycznie możemy zobaczyć siebie widzącego siebie (odbicie w lustrze), ale jednocześnie to co widzimy, staje się iluzją (przedłużenie obiektu) do oglądania ze wszystkich stron. Poprzez umieszczenie w obrębie wystawy fragmentu książki Georgesa Pereca pt. Człowiek który śpi (słuchowisko), który jest opisem obrazu jaki pojawia się po zamknięciu oczu, oraz znalezionych plakatów zdjętych z witryn nieczynnych lokali, chcę odwołać się do materialności ciała człowieka, a także ciała obrazu, co koresponduje z zaproponowaną przez Michela Serres figurą myślącego ciała („A body that thinks”). Cykl obrazów reflektuje nad ideą Modernizmu, rozumianą szeroko, jako całościowy projekt odnowy i przebudowy człowieka i jego środowiska, a manifestujący się fizycznie i materialnie w architekturze. Tym, co interesuje mnie w modernizmie jest z jednej strony jego utopijny wymiar projektu totalnego, a z drugiej porażka, którą poniósł i jej przyczyny - projekt modernistyczny był moim zdaniem skrojony ponad ludzką miarę i w konfrontacji z ciałem człowieka napotkał na opór. Kwestia ciała interesuje mnie również w odniesieniu do ciała obrazu, które rozumiem jako materialny nośnik, na którym pojawia się obraz. Modernizm pozostawia po sobie rodzaj pustki, braku, który jest konstytutywny dla konstrukcji obrazów. Zagadnienie pustki, pewnej luki, wiąże się również z potencjałem jej wypełnienia, które jest zagadnieniem otwartym.

tytuł pracy uzupełniającej
Leftovers

tytuł pracy teoretycznej
Ujarzmianie spojrzenia. Ujarzmianie świata. Fragmenty o odcieleśnieniu oka i sekwencjach



zamknij