# MartaHryniuk
tytuł pracy kierunkowej
Fantom
tytuł pracy uzupełniającej
Fantom
tytuł pracy teoretycznej
Performing memory. The earth is full of ghosts now, ghosts that sweat and ghosts that cry
PRACA MAGISTERSKA
# MartaHryniuk
promotor pracy z pracowni kierunkowej
dr hab. Agata Michowska, prof. nadzw.
promotor pracy  z wybranej pracowni artystycznej
prof. dr hab. Wojciech Łazarczyk
promotor pracy pisemnej
dr Olga Lewicka
recenzent
dr Zorka Wollny

 
tytuł pracy kierunkowej / tytuł pracy uzupełniającej
Fantom
 
 „Fantom” ( z fr. widmo, zjawa, duch) to byt o niejasnym statusie, który ma moc nawiedzania i okupowania ciał oraz umysłów. Pojawiający się, znikający, powracający niczym fiksacja, niezależnie od woli podmiotu - gospodarza. Widmo staje się dla mnie figurą - pomocnikiem w poruszaniu się w obszarach pamięci i historii, pełni funkcję spoiwa pomiędzy czasem minionym i przyszłym. Pozwala na splot pozornie niespójnych narracji, skoki pomiędzy oddalonymi od siebie momentami w czasie i pomyślenie podmiotu jako niepełnej, widmowej egzystencji.
„Maria” to film opowiadany z dwóch perspektyw, przeplatających, nakładających się na siebie i tworzących narrację wykraczającą poza linearny porządek. Składa się z archiwalnych nagrań, wyreżyserowanych scen oraz notatek video, tworzących moje prywatne archiwum. Bohaterką filmu jest tytułowa Maria. Film jest opowieścią o podróży po jej śladach, podróży w przestrzeni i w czasie, podróży pomiędzy ciałami. Podążam po śladach – tych materialnych, ale również po tylko mi znanych ścieżkach pamięci. Odnajduję ślady, ale również tworzę ślady tego, co niewidoczne. 
Osią projektu jest przestrzeń konkretnego mieszkania, w którym przecinają się wątki i otwierają narracje, rozchodzące się dalej, w głąb poszczególnych części.
„Fantom” portretuje tę przestrzeń - miejsce o niejasnym statusie - opuszczone, ale wciąż noszące ślady obecności. „Fantom” jest zapętlonym obrazem monotonnej jazdy po mieszkaniu, wyabstrahowanym fragmentem filmu „Maria”, który zostaje  wprawiony w nie kończący się ruch. 
Jest fiksacją, niczym powracające wciąż widmo.
„(in the end) ghosts run out of memory” składa się z fotografii oraz obiektu – grafitu, służącego do wykonywania frotażu, odcisku rzeczywistości. Fotografia jest zatrzymaniem – zarówno ze swej definicji, jak również w relacji wobec innych elementów projektu „Fantom”. Jest podwójnym unieruchomieniem. Pomimo konwencji fotografii portretowej, nie definiuje tożsamości portretowanego/ej. Wskazuje raczej na dwoistość: jest to zarówno portret mężczyzny, jak i kobiety; portret osoby młodej i portret pośmiertny. Czas ulega tu zachwianiu.
 
*
To be haunted by a ghost is to remember something you’ve never lived through.
Pracuję z opowieściami i przedmiotami, noszącymi ślady historii. Opowieści są równie materialne jak przedmioty. Praktykę tę określiłabym mianem specyficznie rozumianej archeologii – byłaby to praca z pamięcią (obiektami, opowieściami i snami) oraz archeologia rozumiana jako rodzaj psychologicznej introspekcji - ciało również jest swego rodzaju archiwum, świadkiem wydarzeń i miejscem akumulacji historii.  
*
Przeszłość stanowi plastyczną, podatną na przekształcenia materię. Moment  t e r a z  ma moc zmieniania biegu wydarzeń. I odwrotnie: przeszłość może być równie intensywna jak moment teraz.
*
Powtarzaj, gdy nie pamiętasz.

„Maria” – HD video 16:9 oraz transfer z filmu Super8, 27’51’’, 2016, projekcja na ekranie SONY BRAVIA 40’
„Fantom” – HD video 16:9; 06’21’’, pętla, 2016, projekcja na ekranie SONY BRAVIA 40’
„(in the end) ghosts run out of memory” – diasec, 69x95cm, 2016 & grafit, obiekt, 1980/2016
 
tytuł pracy teoretycznej
Performing memory. The earth is full of ghosts now, ghosts that sweat and ghosts that cry
zamknij