# Marta Hryniuk

tytuł pracy kierunkowej
Fantom
tytuł pracy uzupełniającej
Fantom
tytuł pracy teoretycznej
Performing memory. The earth is full of ghosts now, ghosts that sweat and ghosts that cry
PRACA MAGISTERSKA

# Marta Hryniuk

promotor pracy z pracowni kierunkowej
dr hab. Agata Michowska, prof. nadzw.
promotor pracy  z wybranej pracowni artystycznej
prof. dr hab. Wojciech Łazarczyk
promotor pracy pisemnej
dr Olga Lewicka
recenzent
dr Zorka Wollny

 
tytuł pracy kierunkowej / tytuł pracy uzupełniającej
Fantom
 
 „Fantom” ( z fr. widmo, zjawa, duch) to byt o niejasnym statusie, który ma moc nawiedzania i okupowania ciał oraz umysłów. Pojawiający się, znikający, powracający niczym fiksacja, niezależnie od woli podmiotu - gospodarza. Widmo staje się dla mnie figurą - pomocnikiem w poruszaniu się w obszarach pamięci i historii, pełni funkcję spoiwa pomiędzy czasem minionym i przyszłym. Pozwala na splot pozornie niespójnych narracji, skoki pomiędzy oddalonymi od siebie momentami w czasie i pomyślenie podmiotu jako niepełnej, widmowej egzystencji.
„Maria” to film opowiadany z dwóch perspektyw, przeplatających, nakładających się na siebie i tworzących narrację wykraczającą poza linearny porządek. Składa się z archiwalnych nagrań, wyreżyserowanych scen oraz notatek video, tworzących moje prywatne archiwum. Bohaterką filmu jest tytułowa Maria. Film jest opowieścią o podróży po jej śladach, podróży w przestrzeni i w czasie, podróży pomiędzy ciałami. Podążam po śladach – tych materialnych, ale również po tylko mi znanych ścieżkach pamięci. Odnajduję ślady, ale również tworzę ślady tego, co niewidoczne. 
Osią projektu jest przestrzeń konkretnego mieszkania, w którym przecinają się wątki i otwierają narracje, rozchodzące się dalej, w głąb poszczególnych części.
„Fantom” portretuje tę przestrzeń - miejsce o niejasnym statusie - opuszczone, ale wciąż noszące ślady obecności. „Fantom” jest zapętlonym obrazem monotonnej jazdy po mieszkaniu, wyabstrahowanym fragmentem filmu „Maria”, który zostaje  wprawiony w nie kończący się ruch. 
Jest fiksacją, niczym powracające wciąż widmo.
„(in the end) ghosts run out of memory” składa się z fotografii oraz obiektu – grafitu, służącego do wykonywania frotażu, odcisku rzeczywistości. Fotografia jest zatrzymaniem – zarówno ze swej definicji, jak również w relacji wobec innych elementów projektu „Fantom”. Jest podwójnym unieruchomieniem. Pomimo konwencji fotografii portretowej, nie definiuje tożsamości portretowanego/ej. Wskazuje raczej na dwoistość: jest to zarówno portret mężczyzny, jak i kobiety; portret osoby młodej i portret pośmiertny. Czas ulega tu zachwianiu.
 
*
To be haunted by a ghost is to remember something you’ve never lived through.
Pracuję z opowieściami i przedmiotami, noszącymi ślady historii. Opowieści są równie materialne jak przedmioty. Praktykę tę określiłabym mianem specyficznie rozumianej archeologii – byłaby to praca z pamięcią (obiektami, opowieściami i snami) oraz archeologia rozumiana jako rodzaj psychologicznej introspekcji - ciało również jest swego rodzaju archiwum, świadkiem wydarzeń i miejscem akumulacji historii.  
*
Przeszłość stanowi plastyczną, podatną na przekształcenia materię. Moment  t e r a z  ma moc zmieniania biegu wydarzeń. I odwrotnie: przeszłość może być równie intensywna jak moment teraz.
*
Powtarzaj, gdy nie pamiętasz.

„Maria” – HD video 16:9 oraz transfer z filmu Super8, 27’51’’, 2016, projekcja na ekranie SONY BRAVIA 40’
„Fantom” – HD video 16:9; 06’21’’, pętla, 2016, projekcja na ekranie SONY BRAVIA 40’
„(in the end) ghosts run out of memory” – diasec, 69x95cm, 2016 & grafit, obiekt, 1980/2016
 
tytuł pracy teoretycznej
Performing memory. The earth is full of ghosts now, ghosts that sweat and ghosts that cry
zamknij